Bezuinigen: Trek de stekker uit belastingdienst-toeslagen!

Toeslagen

Voordat je gaat gillen dat alles dan helemaal onbetaalbaar wordt, vraag ik je eerst verder te lezen. Ik vind dat het hele toeslagensysteem wat een aantal jaar geleden is ingevoerd de nek omgedraaid moet worden. Ik vind niet dat alles daardoor ineens duurder moet gaan worden.

In het huidige systeem is het zo dat je zelf betaald aan de woningbouwvereniging, ziektekostenverzekering en kinderopvang. Een deel van je geld, afhankelijk van je inkomsten kan je dan weer terugkrijgen via de belastingdienst. Dit moet anders!

Nu betaalt de burger eerst geld aan de verhuurder, zorgverzekeraar of gastouderbureau. De burger vraagt gelijktijdig toeslagen aan bij de belastingdienst. De belastingdienst gaat op haar beurt weer informatie vragen bij de verzekeraar/verhuurder/kinderopvangorganisatie en bij de burger zelf. Als alles goed bevonden is, krijgt de burger iedere maand een toeslag…

Wat nou als we dit anders aan gaan pakken. In plaats van dat iedereen het volle pond betaald bij de verhuurder/verzekeraar/opvangorganisatie, gaan deze al kijken naar het inkomen. Of te wel, de hele organisatie Toeslagen heffen we op. Dat bespaart toch aardig wat onzinnige controleslagen, bureaucratie en informatiestromen.

Het kan zijn dat ik een aantal aspecten mis, die het bestaan van de Belastingdienst-Toeslagen rechtvaardigt, maar die kan ik zo 1-2-3 niet bedenken…

One thought on “Bezuinigen: Trek de stekker uit belastingdienst-toeslagen!

  1. Wat je volgens mij over het hoofd ziet is dat je in je nieuwe situatie de rekening bij een andere partij neerlegt dan nu het geval is. Toeslagen worden door de hele samenleving opgebracht. Als je de verhuurder/verzekeraar/opvang minder laat vragen aan lagere inkomens, dan lopen zij inkomsten mis. Bovendien realiseer je dat niet zo makkelijk in een markt-economie, aangezien deze instanties gewoon één prijs per product/dienst vragen.

    Natuurlijk kan je dit opvangen door subsidies vanuit de belastingdienst aan deze instanties te geven, maar dan verplaats je de bureaucratie alleen. Bovendien heb je bij de belastingdienst het voordeel dat deze al de inkomensgegevens van de burgers heeft. De kinderopvang heeft die waarschijnlijk niet van haar klanten. Als die ook achter die informatie aan moet, creëer je weer bureaucratie, maar dan op een andere plek.

    Kortom, als je als overheid zorg wil dragen voor de zwakkeren in de samenleving, zit je al snel aan een systeem als het huidige vast. Je kan overigens wél efficiëntiewinst behalen door alle uitkeringen te vereenvoudigen naar één ‘steunsom’, waarvan mensen vervolgens zelf kunnen bepalen hoe ze die inzetten. Dat vereenvoudigt de regels, maar heeft wel als nadeel dat je minder goed kan inspelen op de persoonlijke omstandigheden van mensen. Precisie gaat nou eenmaal hand in hand met informatie, wat zich vertaalt naar papierwerk. Bureaucratie is dan de prijs die je betaalt voor het op individuele behoeften inspelen van mensen.

Comments are closed.